پدر

کوه کند خم سرش نزد مقام پدر
مرغ دلم پر کشد بر سر بام پدر
از عرق صورتش روی فلک شد خجل
ساقی کوثر بریخت باده به جام پدر
مرد نگرید ولی درد به دل جا کند
هستی خود آفرید حق به مرام پدر
پینه ی دستش نشان هست ز نان حلال
نام علی (ع) دائما ذکر و کلام پدر
شکر بکن زاهدا هر چه که داری ازوست
غنچه ی پژمرده شد زنده ز نام پدر